Remco Koster - Caland Hypotheken, Rotterdam

“Op het gebied van hypotheken werk ik alleen nog maar met netto-producten. De klant krijgt van mij een factuur, waarbij ik een percentage van de geldlening als  verrichtingentarief hanteer.

Vooralsnog past die werkwijze binnen de inducementregels, maar welke grenzen de AFM precies hanteert voor een passende beloning is nog volstrekt onduidelijk. Ik vind dat de toezichthouder op dat punt extra uitleg moet geven anders weet het intermediair niet waar het aan toe is.

Als er behalve een hypotheek ook andere bancaire producten of verzekeringen nodig zijn, is de keuze van de beloning aan de klant. Of ik adviseer hem op basis van de provisie van de maatschappij, tegen een verrichtingentarief of tegen een uurtarief van 125 euro. Net wat de klant wenst. In vrijwel alle gevallen kiezen consumenten bij een verzekering toch voor een betaling op basis van provisie. Je wil gewoon zien wat een polis je per maand kost. Bij een hypotheek worden de advieskosten vrijwel altijd meegefinancierd. Op die manier voelt de klant die kosten niet direct in zijn portemonnee.

Het is goed dat de adviesbranche meer duidelijkheid moet verschaffen over haar verdiensten, ook op het vlak van woonlastenverzekeringen, uitvaart- en overlijdensrisicoverzekeringen. Alleen schort er nog wel wat aan de uitwerking van de wetgeving. Directe aanbieders zullen zelf ook meer openheid van zaken moeten geven. Daarnaast krijgt de consument een steeds dikker pakket met juridische documenten mee naar huis als hij bij een adviseur langs gaat. Het is de vraag wat de consument met die informatie kan; het zegt in ieder geval niets over de kwaliteit van de adviseur.”